نیلوفرانه

از واقعه ای تو را خبر خواهم کرد وآن را به دو حرف مختصر خواهم کرد با عشق تو در خاک نهان خواهم شد با مهر تو سر زخاک برخواهم کرد...

من سیب به خاطرت ربودم، حوّا از عشق برای تو سرودم، حوّا شرمنده، که اصل واقعیت این بود دنبال شریک جرم بودم، حوّا این رباعی در تازه ترین کتاب علیرضا دهرویه با نام - شغل جدید ابلیس- منتشر شده...

من کزین فاصله غارت شده ی چشم تو ام چون به دیدار تو افتد سرو کارم چه کنم یک به یک با مژه هایت دل من مشغول است میله های قفسم را نشمارم چه کنم؟...

انگار مدتی است که احساس می کنمخاکستری تر از دو سه سال گذشته اماحساس می کنم که کمی دیر استدیگر نمی توانمهر وقت خواستمدر بیست سالگی متولد شومانگارفرصت برای حادثهاز دست رفته استاز ما گذشته است که کاری کنیمکاری که دیگران نتوانندفرصت برای حرف زیاد استامااما اگر گریسته باشی...آه ...مردن چه قدر حوصله می خواهدبی آنکه در سراسر عمرتیک روز ، یک نفسبی حس مرگ زیسته باشی !انگاراین سالها که می گذردچندان که لازم استدیوانه نیستماحساس می کنم که پس از مرگعاقبتیک روزدیوانه می شوم !شاید برای حادثه بایدگاهی کمی عجیب تر از اینباشمبا این همه تفاوت...